ایران نیز چون کشورهای با قدمت تاریخی  مثل ایتالیا ، مصر ، چین ، یونان و ...

دارای یادگارهای باستانی بسیاری است که نگاهداری از آنها وظیفه مسولان کشور است.

در کشورهای مذکور این آثار دارای اهمیتی بی بدیل است و مسولان پاسداری از

آنها هم بسیار کوشا و باریک بینانه از آن حراست می کنند تا گزندی را زمانه

بر آنها وارد نسازد.

اما در ایران که بسیار بیشتر از این یادگار های فاخر وجود دارد باید هر روز شاهد

خبر ربوده شدن ، فرسوده شدن و حتی تخریب این آثار باشیم.

مگر در ایران چند پارسه ، پاسارگاد ، چغازنبیل ، سی و سه پل، نقوش رستم و رجب،

 ارگ بم ، قلعه بابک ، بیستون و ... وجود دارد؟؟؟

چرا آنچه خواست عموم ایرانیان است زیر پا گذارده می شود و مسولان حفظ این

آثار تدبیری نمی اندیشند . تا کی باید نقوش سنگی باستانی در کیف فلان فرد بیگانه

از ایران بیرون رود؟ و تا کی باید آثار شورانگیز ایرانی در موزه های لندن ، پاریس

و امریکا و ... باشد؟

چرا باید در این عصر شاهد فرسایش سریع و سوال برانگیز این آثار باشیم؟

این آثار قلب یک ملت ، غرور یک ملت و پشتوانه امید یک ملت است ... فراموش نکنید.