ایران یعنی...

ایران یعنی 1648195 کیلومتر مربع و نه حتی یک متر کم.

ایران یعنی ابوموسی، تنب بزرگ، تنب کوچک، قشم، کیش، خارک، لاوان، آشوراده، سیری و...

ایران یعنی شمالش خزر، جنوبش خلیج فارس.

ایران یعنی سیستان و بلوچستان، کرمان، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، حراسان رضوی، البرز، قم،

تهران، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، فارس، کهگیلویه و بویر احمد، یزد، هرمزگان، ایلام، کردستان،

اردبیل، لرستان، قزوین، کرمانشاه، زنجان، خوزستان، گلستان، گیلان، مازندران، بوشهر، سمنان، مرکزی،

اصفهان، همدان و چهار محال و بختیاری

ایران یعنی کشوری روی گنج، نفت، مس، اورانیوم و...

ایران یعنی فرش، پسته، زعفران...

ایران یعنی بیش از ده هزار سال تمدن...

ایران یعنی شهر سوخته، چغازنبیل، قلعه بابک، پارسه، پاسارگاد، بیستون، ارگ بم، نقش جهان...

ایران یعنی کوروش، انوشیروان و...

ایران یعنی فردوسی، سعدی، حافظ، خیام ، نظامی، ...

ایران یعنی بو علی سینا، ابوریحان بیرونی، زکریای رازی ...

ایران یعنی ایران یعنی 0098 در زبان ارتباطات بین المللی یعنی IRAN

ایران یعنی مشروطه، ملی شدن نفت، مصدق، کودتا، انقلاب، جنگ...

ایران یعنی آریوبرزن تا همت، چمران، زین الدین، احمدی روشن ...

ایران یعنی فارس، کرد، ترک، لر، ترکمن، بلوچ، کلیمی، رزدشتی، ارمنی، مسیحی و... در کنار هم

ایران یعنی شجریان، شهرام ناظری و...

ایران یعنی چوگان، سه تار، تنبور، کمانچه و موسیقی سنتی

ایران یعنی 1648195 کیلومتر مربع و نه حتی یک متر کم.

****************************************

اگر روزی خواستی کشورت را معرفی کنی شاید همین مقدار کافی باشد

ایران یعنی کنار هم و به هم افتخار کنیم

یک ساعت و چندین بار تاسف!

طبق عادت یک کتاب برای مطالعه در روزهای آتی انتخاب کردم، « کهن دیار » جلد اول را بــــرای روزهای

پیش روی برداشتم و یک ساعتی مشغول بودم. اصل موضوع کتاب اشیاء موزه ای ایرانی و تــوضیحاتی در

پیرامون این آثار و مکان بدست آمده و ... است، این اشیاء هر کدام در موزه ای بزرگ در نقطه ای در جهان

نگهداری میشوند.

البته خیلی از این آثار در موزه ملی ایران، موزه رضا عباسی هم نگهداری می شدند اما تعداد اشیاء موجود

در موزه های لندن، پاریس، امریکا و ... انقدر زیاد بود که هر لحظه بیشتر متاسف می شدم.

- سر ستون گاو دو سر - موزه شرق شناسی شیکاگو

- ظروف سفالی تپه سیلک - موزه بریتیش میوزیوم لندن

- پلاک سنگی مکشوفه در همدان - موزه لوور پاریس

- النگوی طلایی با نقش شیر - موزه میهو ژاپن !

- ریتون اشکانی - گالری آرتور ساکلر واشنگتن

- ریتون نیم تنه گوزن - موزه شخصی در لس آنجلس

...

کتاب را بر خلاف عادت خیلی زود بستم و شروع به نوشتن این متن کردم، باورش سخت است که ایرانی

باشی، دلبسته به تاریخ و موزه گردی باشی اما برای دیدن آثار باستانی و تاریخی وطنت باید راهی آنسوی

دنیا شوی. امیدواریم جناب نجفی عزیز و همکارانشان طی قرار دادها و پروتکل هایی این آثار را به ایران

عزیز باز گردانند.

اگرچه بار ها دست به نوشتن چنین مطالبی زده بودم اما اینبار سخت دلگیر شدم.

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد...

چوگان از ورزشهای قدیمی و باستانی ایرانی است که تبدیل به یک ورزش جهانی شده است. گرچه

اینروز ها ایران در ورزش چوگان در میان قدرتهای جهانی این رشته نیست و در داخل هم چندان بدان ،

بها نمی دهند اما نمی توان نام چوگان را بدون ایران آورد.

بیش از هفتاد و هفت کشور چوگان را بعنوان یک ورزش بازی می کنند و نیز چوگان زمانی از رشته های

المپیکی محسوب می شد. چوگان همچنان یک ورزش شناخته شده جهانی است.

همه کودکان را به میدان فرست                  برای دیدن گوی و چوگان فرست

این تک بیت از فردوسی و چندین و چند بیت دیگر در ادب پارسی نمایانگر آن است که در گذشته چوگان

از رشته های مورد علاقه ایرانیان بوده است.

اخیرا کشور آذربایجان که خود تاریخ و بودنش را مدیون تاریخ ایران بزرگ است مدعی شده چوگان ورزشی

متعلق به این کشور است. جای تاسف است که کشورهای نو ظهور و بی ریشه برای آنکه سری در سرها

در بیاورند به داشته های فرهنگی دیگر کشور ها چنگ می زنند.

مینا کاری

میناکاری یا میناسازی هنری است که سابقه‌ای در حدود پنج هزار سال دارد و از صنایع دستی محسوب می‌شود. امروزه این هنر بیشتر بر روی مس انجام می‌شود ولی می‌توان بر روی طلا و نقره نیز آن را به عمل آورد. طلا تنها فلزی است که به هنگام ذوب شدن مینا اکسید نمی‌شود از اینرو امکان اجرای طرحی همراه با جزئیات و با شباهت هر چه تمامتر بر روی مینا را ایجاد می کند در حالی که میناهای مسین و نقره ای چنین کیفیتی را ندارند. شکل‌گیری مینا نیز از ترکیب اکسیدهای فلزات و چند گونه نمک در مجاورت حرارت بالا می‌باشد که رنگ‌ها در طول زمان و بر اساس دما بوجود می‌آیند. امروزه در ایران کانون تولید میناکاری شهر اصفهانوشیرازمی‌باشد و استادان برجسته‌ای در تولید آثار مینا مشغول به فعالیت هستند.

تماشاگه پول!

یکی از موزه های جالب در تهران موزه پول یا همان « تماشاگه پول » است. این موزه از سال 1376

راه اندازی شد. این موزه یکی از موزه های تخصصی موجود در ایران است.

بیش از 1400 سکه و نیز 750 قطعه اسکناس و ... را میتوانید در این موزه ببینید.

از چند سال قبل نیز بخشی به موزه اضافه شده که در آن سکه و اسکناس های غیر ایرانی را برای

دوستداران موزه گردی به نمایش گذاشته اند.

تاثیر معماری تخت جمشید بر دوران پس از خود

بی تردید تـــخت جمشید یکی از با شکوه ترین بناهای زمانه خود بوده و نوع معماری آن الهام بخش معماری

دوران های بعــــدی بوده است. به طوری که در دوران های بعدی و حتی با گذشت چندین قرن روح معماری،

پارسه را در بناهایی دیگر می بینیم.

بطور مثال بعـــد ها و در دوران پس از هخامنشی در نقش رستم آثاری پدید آمد به همان سبک معماری و یا

ساسانیان بـه پـــارسه احترام می گذاشتند و می کوشیدند چون هخـــــامنشیان بنا سازی کنند. معماری و

طراحی بی نـظیر تخت جمشید سبب شد دیگر مردمان نیز از این سبک بناسازی تقلید کنند. در ایران امروزی

نــــیز بسیاری از معماران زبر دست و خوش ذوق این سبک معماری را دنبال می کنند و شاید یکی از ملموس

ترین مثال ها اولین ساختمان بانک ملی ایران باشد.

در این سالها همیشه از معماری ایرانی صحبت شده است و از بی هویتی ساختمان های جدید در ایران

انتقاد می شود اما آیا بهتر نبود بجای ایده های نو و بی ریشه همین روش معماری مربوط به تخت جمشید

ادامه می یافت؟

مناسبتهای روزهای مهر

در روزهای باقی مانده از مهر ماه مناسبت های فرهنگی مختلفی پیش روی قرار دارد. گرچه روز نکوداشت

مولانا را گذراندیم و متاسفانه تحرک چشم گیری برای این روز هم رخ نداد اما امیدواریم برای روزهای آتی

دوستانی که دستی در کار دارند برنامه ریزی کرده باشند؛ اما تا پایان مهر ماه :

۱۵ مهر ماه: سالگرد میلاد سهراب سپهری

۱۶ مهر ماه: جشن مهرگان

۲۰ مهر ماه: روز نکوداشت لسان الغیب حافظ شیرازی

۲۱ مهر ماه: جشن پیروزی کاوه و فریدون (این مناسب در تقویم نیست اما خوب است بدانیم)

 

همه این روزها و مناسبت ها را گرامی می داریم و امید آن داریم که

این روزهای خوب مورد توجه مردم و کسانی که باید! قرار بگیرد

پیشاپیش جشن باستانی مهرگان بر شما خجسته باد

12 مهر، یاد آور یک روز خوب در تاریخ معاصر

دوازدهم مهر ماه سالروز گشایش ساختمان فعلی آرامگاه فردوسی خردمند است. در روز ۱۲ مهر ۱۳۱۲

با حضور چهل شرق شناس و تنی چند از ادیبان آن روزگار و با حضور رضا شاه پهلوی از ساختمان آرامگاه

آرامگاه فردوسی حکیم که به سبک و شکل آرامگاه کوروش بزرگ ساخته شده بود پرده برداری شد.

بی تردید فردوسی بزرگ از جمله کسانی است که پارسی زبانان تا ابد به او مدیون خواهند بود.

برای اثر گذاری بر یک ملت چقدر زمان نیاز است؟

بـــــرای اثر گذاری، فرهنگ سازی و یا تغییر فرهنگ یک ملت چقدر زمان لازم است. برای ایجاد تغییر در رفتار

یک ملت چقدر باید وقت صرف شود؟

به ایـــــن مسئله مدتهاست که فکر می کنم و در رابطه اش می خوانم. به عنوان مثال در دوران قاجار چقدر 

زمــــــان صرف تغییر در رفتار مردم شد که هنوز و با گذشت این همه سال اثراتی از آن رفتار تغییر یافته را در،

مـــردم ایران می بینیم. چه میشود که در یک دوره ای در کشور ما باب می شود که خانواده هایی که خیال

با فرهنگی دارند نام اروپایی برای فرزندانشان انتخاب می کنند و چه می شود که اینروز ها نام ایرانی موجب

فخر و مباهات است و اسمهای عربی اقبال کمتری دارند.(سوای نام پیامبر و امامان)

از کجا و به چه اندازه روی مردم ما کار می شود که اینچنین و مثل موج دریا به هر سو کوبیده می شوند؟!

چه اتفاقی می افتد که پس از لغو فتوای حرام بودن قند و شکر در زمان قاجار، هنوز و بر طبق عادت پدران

قند در چای میزنیم بدون آنکه دلیلش را بدانیم!

آیا ما مردمی تاثیر پذیر و منعطف هستیم و یا مسئله چیز دیگری است؟

امید... یک کلمه / یک ملت

اینروزها روزهای پر تحولی به نظر می آیند، حداقل به نظر می آیند.

پس از خرداد امسال گویا اتفاقات خوبی در حال رخ دادن است که منجر به امیدواری مردم ایران شده

است. پس از گذر از چند سالی که گذراندیم! حالا روزنه های امید با این همه فشار و گرانی کم کم ،

قابل رویت است. نمی دانم چقدر جو خبری است اما هر چقدر که هست باعث شده مردم ایران در 

این روزها منتظر خبرهای خوب باشند.

از اینکه امیدوار شدیم خوشحالم.

تغییر نام!

تغییر اگر مثبت باشد منجر به پیشرفت می شود. تصمیم گرفتم که بعد از شش سال نام این تار نما را

تغییر دهیم. « پارسه سرزمین مادری » شاید بزودی نام سابق این تارنما بشود، البته نه اینکه با تغییر

نام رویکرد ما عوض شود نه، راه ما همان راهیست که طی شش سال گذشته پیموده ایم اما قصد از

تغییر نام ایجاد فضایی تازه است.

بهانه ای که شش ساله شد

اولین سخن در آغازین روزهای شش سالگی پارسه سرزمین مادری را اختصاص داده ایم به بهانه آغاز به کار

این تار نما؛ تخت جمشید یا پارسه.

شاید بهانه ای زیباتر از تخت جمشید ندیدم تا در مورد ایران زمین مان بنویسم. بقایای با عظمتی از فرهنگ و

تمدن ایران که به بیش از دو هزار و پانصد سال قبل باز می گردد.

شاید بسیاری از نا آگاهان تخت جمشید را تلی از خاک و سنگ بیهوده و بقولی بدرد نخور بدانند اما آنهایی ،

که دستی بر آتش تاریخ شناسی دارند و دلی از مهر وطن سرشار با نگاهی ژرف بر این یادگار بزرگ می نگرند.

سنگ نگاره ها و نقوش بر جای مانده در پارسه یا تخت جمشید خود سندی است معتبر بر دانش و فرهنگ

عمیق ایرانیان در دورانی دور.

البته این ها را نمی نویسم تا فقط به گذشته افتخار کنیم و یادمان برود ما امروز جهان سومی هستیم. نه...

گذشته را چراغی بر راه آینده می دانم و بر این معتقدم که ما می توانیم دوباره و مثل گذشته راه خود را

پیدا کنیم.

در طول این شش سال بیش از چهار بار به شیراز سفر کردم. در طول این شش سال هر بار که گوشه ای از

تاریخ این کشور را دیدم احساس غرور کردم، متاثر شدم، نگران شدم و در عین حال امیدوار به روزهایی که

شاید نسلی از ما پیدا شود و قدر خود را بداند.



به امید روزهایی که ما قدر آنچه داریم و داشتیم را بدانیم

در آستانه سال ششم

نخستین روزهای شهریور ماه سال 1387، پارسه سرزمین مادری پس از سفری چند روزه به شیراز

آغاز به کار کرد. در طی این سالها فراز و فرود بسیار داشتیم. گهگاه می شد روزی دو یا سه مطلب

داشته باشیم و گاهی پیش می آمد که دو ماه بدون یک عنوان بمانیم. اما حالا در آستانه آغاز شش

سالگی این تارنما قرار داریم و تلاش می کنیم تا بیش از پیش بروز باشیم، با مطالب و نگاشته هایی

مناسب و شایسته تاریخ و فرهنگ ایرانی.

تلاش می کنیم تا به بهترین شکل و با افزودن عناوین و مطالب بهتر نقشی هر چند کوچک در آشنایی

ایرانیان در سراسر دنیا با فرهنگ و تاریخ ایران داشته باشیم.

با ما همراه باشید.

چطور باید اثرگذار بود؟

در دنیای مدرن و پر سرعت امروز چطور می توان بعنوان یک سرزمین با فرهنگ و دارای قدمت دیرینه

بر جهان پیرامون خود تاثیر گذار بود؟

چطور می توان جوانان و مردمان سرزمین خودی و جوانان و مردمان گوشه گوشه جهان را از فرهنگ ،

خود آگاه ساخت؟

اینروزها و در دوران حاضر ابزار های زیادی برای به نمایش در آوردن آداب و رسوم ملل مختلف وجود دارد

که ما ایرانیان و مسوولان فرهنگی باید از آن بهره ببریم و بر جهان در حال تاثیر اثر بگذاریم.

اینترنت، سینما، کتاب، انیمیشن، هفته های فرهنگی در دیگر کشورها، تلویزیون و ماهواره. اینها ابزار

قوی ارسال تفکر، فرهنگ، آداب و اندیشه اند.

ما در استفاده از اینها کمترین بهره را می بریم.

1.648.195

1 میلیون و ششصد و چهل و هشت هزار و صد و نود و پنج...

عددی آشناست.

این عدد خاص و ویژه ایران است، این عدد متعلق به ایران است و بس.

وسعت ایران بزرگ، هفدهمین کشور وسیع دنیا.

با مردمی شایسته، با آب و هوایی شگفت آور و شور انگیز،

با خاطراتی تلخ و شیرین به بلندای تاریخ تمدن بشریت.

اینجا ایران است با وسعت 1648195 کیلومتر مربع.

و خرمشهر...

و روزگاری نچندان دور...

توهم کشور گشایی ذهن بیمار صدام تازی را مشغول خود ساخت! و بیاد دوران خلفای بنی امیه

روی بسوی ایران زمین آورد. خرمشهر را هدف قرار داد تا گام اول را بخیالش محکم بردارد...

خیالی باطل.

برای او و یارانش که ناجوانمردانه بر سر فرزندان ایران زمین آتش گشودند خرمشهر تا ابد،

رویا ماند و ماند و ...

سربازان بی باک ایرانی چونان ایستادند و باز پس گرفتند شهرشان را که تاریخ هرگز آنرا فراموش

نخواهد کرد.

به امید آبادی همه شهرهای ایران زمین بویژه خرمشهری که یک روز در تقویم به نامش ثبت شده

است. و به امید آنکه نام مردان و زنانی که برای سربلندی ایران بزرگ به هر شکلی کوشیدند جاودان

بماند.

روز جهانی موزه و میراث فرهنگی

امروز در تقویم رسمی کشورمان روز میراث فرهنگی است و همچنین روز جهانی موزه و همانطور

که در نگاشته پیشین اشارت کردیم روز بزرگداشت خیام هم می باشد. در مورد خیام باید گفت

که امروز سالروز میلاد وی است.

اما در مورد دو مناسبت دیگر...

نمی دانم چقدر اهل موزه رفتن هستید؟ نمی دانم چقدر به میراث فرهنگی کشورمان اهمیت می دهید؟

نمی دانم و البته شاید سازمان مربوطه بداند که آمار موزه گردان ایرانی در طول سال چقدر است.

اما طبق آماری که هست امسال و در طول نوروز پاسارگاد و مجموعه پارسه با افزایش بازدید کننده بیشتری

روبرو شده اند که این امر نوید بخش روزهای خوبی خواهد بود اگر ادامه یابد.

این مناسبتها را هم گرامی میداریم و امید به روزهای بهتر برای کشورمان داریم.

حفظ بافتهای تاریخی

تخریب بافتهای قدیمی شهرهایی مثل شیراز، اصفهان، یزد، کرمان و ... به هر بهانه ای نادرست

و خطاست. اگر بدانیم که حفظ این شهرها و ترمیم آن به همان شکل سابق و چقدر سود آورتر

از آن است که بجای خانه های قدیمی مثلا در شهر یزد، آپارتمان سازی کنیم و یا در اصفهان خط

مترو را از هر کجا که دلمان خواست عبور دهیم و یا در شیراز به بهانه هایی دیگر به تخریب مناطق

قدیمی شهر مشغول شویم!

آیا در ایتالیا، چین، یونان و... بافتهای قدیمی را تخریب کردند و همه چیز را یک شبه مدرن کردند؟

در این کشورها نه تنها نقاط قدیمی تر را حفظ کردند بلکه مناطق جدیدتر را هم بر اساس همان ،

اسلوب قدیمی ساختند. اما در کشور ما همه چیز وارونه است.

در همین تهران، معلوم نیست که چرا قرار است در کنار برج میلاد دو برج دیگر بسازند! چه طرحی

و چه فکری در پی آن است؟ ما که همین یکی را هم دو سه دهه طولش دادیم تا بسازیم...

تخریب خاطرات و تاریخ و فرهنگ به چه بهانه ای؟

و خلیجی که همیشه فارس می ماند


فروشگاههای فرهنگی در کنار بناها و اماکن تاریخی

به هر جای دنیا سفر کنی، در مکانهای دیدنی و تاریخی آن کشور فروشگاههایی وجود دارد

که نمادهای آن کشور و آن مکان را برای علاقمندان بفروش میرسانند.

بطور مثال در کشور تایوان مجسمه های کوچکی از برج تایپه وان و وان را، در همین دبی که

در نزدیکی کشورمان است مجسمه برجهای خلیفه و العرب را با قیمتهای خوبی میفروشند.

در امریکا و در نزدیکی مجسمه آزادی هم همین روال ادامه دارد.

در کشور ما هم در کنار همه بناهای دیدنی و تاریخی مثل برج میلاد، تخت جمشید، پاسارگاد،

کاخ گلستان، موزه ملی، توس و ... هم اینکار رواج دارد اما گهگاهی شکل آن چندان جذاب و

گردشگر پسند نیست. مثلا چه دلیلی دارد در کاخ گلستان سر ستون های تخت جمشید را

بفروشند؟! حتی شکل فروش این کالا ها و جنس محصول و نوع قالب گیری ها باعث میشود

خریدار به سختی به سمت آنها برود.

امیدواریم بزودی شاهد در آمد زایی بیشتر این صنعت باشیم که سودی دو طرفه دارد، اول ،

در آمد زایی و دوم صادر کردن درست فرهنگ و هنر