توهین به اقوام ایرانی، تلخ تر از تهاجم فرهنگی!

هر روز برای هر کدام از ما پیامکهایی ظاهرا طنز میرسد که به طرزی زشت یکی از اقوام ایرانی

را به تمسخر گرفته.

کرد، لر، ترک، آذری، تهرانی ، شمالی، جنوبی، اصفهانی و ... همه و همه ایرانی هستند.

براستی چرا چنین بر یکدیگر با این جملات ظاهرا خنده دار می تازیم؟! آیا باور کردنی است که

ایرانی با این همه پیشینه با شکوه و با افتخار رسما با هم در حال جنگ هستند؟! چطور

میشود باور کرد که مردمان یک کشور که در فاجعه ای چون جنگ یا زلزله بم آنطور دست هم را

می گیرند و صف های طولانی برای اهدای خون می بندند امروز به یکدیگر بد و بیراه می گویند؟!

امیدوارم از همین امروز خودمان مانع ادامه این روند زشت شویم.

ارگ کریمخان - شیراز

این نگاره در پانزدهم امرداد سال نود، گرفته شده است. (امیر جعفری)

دوران حکومت افشاریان در ایران

افشاریان: بنیان گذار این دودمان و این حکومت شاهنشاهی نادر شاه افشار بود. این سلسله به مدت

60 سال بر ایران حکومت کرد (بین سالــــــــــــهای 1736 تا 1796) و پایتخت آنها در مشــــهد بود.

پرچم اصلی دوره افشـــاریه از چهار رنگ تشکیل میشد که از بالا به پایین به ترتیب زرد، سفید، آبی و

قرمز بوده است. اوج قدرت این دوره در زمان نادر شاه است که پس از فتح هندوستان حکمران دهلی

کوه نور و دریای نور (دو الماس معروف) را به وی تقدیم کرد.

او در اواخر عمر با دگـــــرگونی های اخلاقی دست به گریبان شد و در همان زمان پسرش رضا قلی را

کور کرد و بعد ها پشیمان شد!

نادر شاه در اثر کودتای درباریان و به دست آنان کشته شد تا دوران افشاریه با مرگ وی رو به خاموشی

بگذارد. علی قلی خان که خود را عادلشاه نامید پس از مرگ نادر 14 ماه بر ایران حکومت کرد او غیر

از شاهرخ میرزا تمامی فرزندان نادر شاه را به قتل رساند! اما پس از مدتی بر علیه وی شورشهایی شد

و وی بر اثر وخامت اوضاع به تهران گریخت، در تهران ابراهیم خان از همراهان دیرینه نادر وی را

کور کرد و خود بر تخت نشست اما در مدت بسیار کوتاهی جای خود را به شاهرخ میرزا داد. اما دوران

وی هم به کوتاهی ابراهیم خان بود.

هگمتانه، اولین پایتخت تاریخ ایران زمین

هگمتانه، (همدان امروزی) اولین پایتخت تاریخ ایران زمین است که در دوران مادها بعنوان مرکز

شاهنشاهی انتخاب شد. البته در دوران با شکوه هخامنشیان و بعدها در دوران اشکانیان بعنوان

پایتخت تابستانی بوده ،است. هگمتانه یا همدان در پارسی به چم (معنی) جای بهم آمدگان یا جای گرد

آمدگان است. هگــــمتانه در کنار شهر های آتن یونان و رم ایتالیا جزء قدیمی ترین شهر های مهم در

جهان شناخته میشود. البته همدان از این دو شهر هم قدیمی تر است.

آرامگاه بوعلی سینا بزرگ دانشمند و فیلسوف ایرانی در همدان قرار دارد و نیز گنج نامه از نقاط

گردشگری این شهر محسوب می شود.

دو نکته:

هگمتانه اولین پایتخت ایرانیان پس از ورود اقوام آریایی است و پیش از آن و در دوران عیلامی شوش

بعنوان پایتخت بوده است.

- آرامگاه بابا طاهر- میرزاده عشقی و عارف قزوینی هم در این شهر قرار دارد.

قدیمی ترین پل جهان در دزفول!

پل قدیم یکی از مهمترین آثار تاریخی شهر دزفول است که در حدود 1750 سال پیش و در دوران شاپور دوم

ساسانی و به کمک اسیران رومی بر روی رودخانه دز بنا نهاده شد. گویا به همین دلیل است که نام دیگر

این پل را پل رومی می دانند.

البته در دوران صفوی پل جدیدی بر روی همین پل احداث شد و در واقع این پل در این دوره مرمت شد.

در دوران رضا شاه پهلوی هم این پل بار دیگر مرمت شد و در واقع این پل بسیار قدیمی مرمت سه دوره

تاریخی با سه نوع معماری را در خود جای داده است.

این پل قدیمی ترین پل جهان است و نام شهر دزفول نیز شاید از همین پل گرفته شده باشد.

دز فول که گویا بسیار پیش تر از اینها دژ پل نامیده می شده در گذر زمان و تغییر گویش به زبان محلی

دسفیل یا دز فیل و به عربی به دزفول تغییر کرده است. دژ پل به معنای پل دید بانی است.

حافظ شیرازی

در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود

تا ابد جام مرادش همدم جانی بود


خواجه شمس الدین محمد بن بهاالدین حافظ شیرازی شاعر بزرگ قرن هشتم ایران زمین است.

حافظ را از سخنوران بزرگ جهان هم می دانند و در ستایش غیر ایرانیان بسیار گفته و سروده اند.

در ایران روز بیستم مهر ماه دوستداران حافظ و اهالی ادب پارسی در کنار مزارش در شیراز گردهم

میایند و این روز را گرامی می دارند.

به دلیل اینکه وی در دوران جوانی قرآن را از بر بوده است به وی لقب حافظ داده شده است.

وی علاقه ی شدیدی به زادگاهش شیراز داشته و در اشعارش نیز این عشق و علاقه بسیار مشهود

است.

امروز دیوان غزلیات حافظ یکی از کتابهایی است که در تمامی جشنهای ایرانی حضور دارد و فال حافظ

یکی از خاطره انگیز ترین لحظات را بر سر مزارش برای دوستدارانش به ارمغان می آورد.


تاریخچه هنر ریتون سازی

سابقه هنر ریتون سازی به هزاره چهارم قبل از میلاد یعنی به حدود ۶۰۰۰ سال قبل باز می‌گردد.

از هزاره چهارم پیش از میلاد تا قرن‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد (۲۸۰۰ سال قبل) تعداد

ناچیزی ریتون کشف شده‌است. در طول دوران حکومت مادها، هنر ریتون سازی پیشرفت بسیار کرد.

این هنر در دوران هخامنشیان به اوج خود رسید.

یونانیان پس از پیروزی در جنگی با ایران، شمار بسیار زیادی از ظرف‌های زرین و سیمین ایران،

از جمله تکوک‌های زیادی را با خود به غنیمت بردند. در آتن، ناگهان پس از جنگ با ایران تکوک‌

های ایرانی بسیاری دیده می‌شود. ساخت این تکوک‌ها از سوی یونانیان تقلید شد و به یونانی ریتون

نام گرفت.

تکوک‌های بسیاری در ایران از دوران مادها، هخامنشی، اشکانی، ساسانی و اسلامی به‌جا مانده‌است

که در موزه‌های سراسر جهان موجودند. یکی از مهم‌ترین تکوک‌های در موزه‌ها، تکوکی است از یک

ریخته‌گر زرتشتی به نام روزبه پسر افریدون پسر بزرین که در سال ۶۰۳ قمری ساخته شده‌است.

ریتون

شهر تاریخی اصطخر

شهر تاریخی و باستانی استخر (املای صحیح و تاریخی آن اصطخر) است از جمله شهرهای بزرگ

در زمان خود بوده است. شهر اصطخر در نزدیکی هفت کیلومتری از پارسه قرار دارد. بقایای آثار ،

تاریخی بر جای مانده از دوران هخامنشی نشان از آن دارد که این شهر نیز در آن دوران از رونق خوبی

برخوردار بوده است. اما آثاری نیز از دوره های ساسانی و اشکانی و اسلامی یافت شده است.

گویا تا پایان دوره ساسانی این شهر بسیار  باشکوه و پر رونق بوده که حملات اسکندر و پس از آن

یورش سپاه اعراب و اسلام این شهر را تبدیل به ویرانه کرده است.

شاید بسیاری از کسانی که در شیراز زندگی می کنند، از فرزندان همان هایی باشند که زمانی در

آن شهر باشکوه و زیبا می زیسته اند.

آشنایی با زبان پارسی - بخش نخست

واژگان پارسی در برابر واژگان بیگانه:

واژه بیگانه  و عربی خطا ------ واژه پارسی لغزش

واژه بیگانه دیسیپلین ------ واژه پارسی هماهنگی

واژه بیگانه و عربی نهار (در عربی یعنی روز) ------ واژه پارسی ناهار (دومین وعده غذایی)

واژه بیگانه لوکس ----- واژه پارسی با شکوه یا شکوهمند

گفتار بزرگان

دوستدار و پیرو راستی هستم و بدی را دشمنم، خواهان داد هستم، نه می خواهم از سوی توانایی

به ناتوانی ستم شود و نه می خواهم ناتوانی به توانایی بد کند، آنچه موافق راستی است میل من است

و آنچه خلاف راستی است به شدت با آن مخالفم.

داریوش بزرگ - شاه هخامنشی