بابک خرمدین
بابک خرمدین یک ایرانی که برای مبارزه با سلطه جویی اعراب و اشغال ایران توسط آنان برخاست.
وی رهبری جنبش سرخ جامگان را برعهده داشت.
هدف نهایی بابک اتحاد مجدد ایران و رهایی ایران از قید خلفای عباسی ( حکومت اعراب زمان خویش )
بود. بابک پیرو آیینی بود که آمیختهای از آیین زرتشتی و مزدکی بود.
او و پیروان او معتقد بودند که ابومسلم نمرده است و او منجی است که روزی دوباره بازخواهد گشت و
عدالت را در جهان برقرار خواهد کرد.
می توان گفت که قیام خرمدینان عملاً آخرین جنبش بزرگ و سازمان یافته احیای دینی ایران
پس از اسلام بود.
او در سال ۲۱۷ هجری خورشیدی، بدستور معتصم بالله کشتهشد. ابتدا دست و پای وی را بهتدریج قطع
کردند. سپس جنازهاش را در شهر سامرا بر سر دار کشیدند.
آری بابک خرمدین مردی بود و هست از تبار ایرانیان وی که برای هدفی بزرگ بر دار شد .
ما ایرانیان مباید بابک خرمدین ها، ابومسلم ها ، کاوه ها، آرش ها و ... را از یاد ببریم. فراموش کردن
اینان مرگی خاموش برای ملتی با فرهنگ هزاران ساله است ، یادمان باشد که آنها برای مبارزه با فرهنگی
بیگانه جان دادند.
آنان مردانی از سرزمین پارس بودند و هستند.
مینویسم ،