گلی که در دستان پادشاهان هخامنشی درتخت‌جمشید دیده می‌شود، نماد صلح و شادی بوده‌است. از آنجا
که این گـل با آب درارتباط است نماد آناهیتا، خدای آب هم محسوب می‌شود. این گل مظهر سه خـــــــــدای 
هــــــــخامنشیان یعنی میترا، آناهیتا و اهورامزدا است؛ به همین دلیل به زیباترین شکل در آثار تخت‌جمشید
به تصویر کشیده شده‌است. این گل در حجاری‌های طاق بستان کرمانشاه مربوط به دوره ساسانیان هم دیده 
می‌شود.
حکاکی های نیلوفر آبی در آثار تخت جمشید نشان از ارتباط مردم ایران باستان با این گل دارد. در سنگ نگاره 
داریوش، نیلوفر آبی با 12 گلبرگ معادل 12 ماه سال است. او از نیلوفر شکفته به عنوان پرسپولیس یاد کرده‌است.
 
در ایران باستان در روز ششم تیرماه، جشنی به نام نیلوفر آبی برگزار می شود. گرچه امروز از چگونگی و کیفیت 
برگزاری این جشن اطلاعی در دست نیست، اما در دوران باستان به مناسبت شکوفا شدن گل های نیلوفر این 
جشن‌ برگزار می‌شده‌است.
 
«ابوریحان بیرونی» در کتاب خوداز این جشن ها به نام جشنی تازه نام برده است.

برگرفته از Chn.ir