ندانی که ایـــران نشستِ   من است     جهـــان سر به سر  زیر  دست ِ منست

 

هنر   نزد  ایرانیان  است و  بـــس          ندادند   شـیر    ژیان   را    به کــس

 

همه   یکـدلانند   یـزدان   شنــــاس       بـه  نیکـــی  ندارنـــد  از  بـد   هـراس

 

نمــانیم کین بـــــوم، ویران کننـــــد         همی غــارت از شهـــر ایــــــران کنند

 

نخـــوانند بر مــا کـــسی آفــــــرین         چو ویـــران بود بـــــوم ایــران زمــین