خوان نوروزی (سفره هفت سین)

هفت سین یا خوان نوروزی را ایرانیان از دیر باز به هنگامه سال گشت نوروز پهن می کنند.

هفت سین در ایران بیشتر با سبزه، سرکه، سمنو، سپند (اسفند)، سیب، سیر، سپندار (شمع دان)

سکه و سنجد چیده می شود. گهگاه بر سر هفت سین ایرانی بیش از هفت سین می نشیند که این

شاید دلیلش دل زیبا پسند و خرد خوش ایرانیان است که بر زیبایی و شکوه آن می افزاید.

آئینه، کتاب (قرآن، اوستا، شاهنامه و دیوان حافظ)،نان ، انار، تخم مرغ، شیرینی ، ماهی و ...

از دیگر خوان نشینانند.

از آنجا که ایرنیان به هنر، اندیشه و خرد شهره اند، بد نیست بدانیم :

سبزه برای این بر هفت سین می نشیند که خود نماد، سر سبزی و زندگی است و هم نشان از فزونی

و خجستگی دارد.

اسپند یا سپند، زداینده چشم بد و رشگ است.

سرکه را بر پاکیزگی و ناپاکی زدایی می دانیم و نمادی از شکیباییست.

سمنو و سنجد هر دو نشانه بالندگی و زایش هستند.

سیب، باور بر این است که سیب موجب سلامتی است.

سکه هم نشان توانگری و سرشاری دارایی است.

سیر، داروی تندرستی است.

و ...

از ایرانیان خردمند و اندیشمند جز این نمی توان خواست.