و عمیقا خواستار بهبود اوضاع کنونی است.
ضمن اعلام همدردی با خانواده های داغدار
امیدواریم هر چه سریع تر به آرامش برسیم!
به امید ایرانی آرام و خوب...
دختر کوروش بزرگ بود.
نام خشایارشا از دو جزء خشای (شاه) و آرشا (مرد) تشکیل شده و به معنی
«شاه مردان» است.
خشایارشا در سن سی و شش سالگی به سلطنت رسید و در آغاز سلطنت شورشی
را که در مصر برپا شده بود فرونشاند و بعد به بابل رفت و شورشهای آنجا را نیز
سرکوب کرد. در این جنگ قسمت اعظم بابل ویران گشت.
خشایارشا صفاتی عالی داشته بطوریکه یونانیان بزرگ منشی او را ستوده‌اند.
مشهور است که اسکندر وقتی که تخت جمشید را به آتش کشید، مجسمه
خشایارشا به روی زمین افتاد و اسکندر گفت: آیا باید بخاطر روح عالی و
صفات نیکویت تو را از روی زمین بردارم یا بگذارم که روی زمین بمانی تا
بخاطر تاخت و تازت به یونان مجازات شوی؟
خشایارشا در تخت جمشید که بدستور پدرش داریوش ساخته شده بود قصرهای
دیگری بنا کرد که بر عظمت و شکوه این اثر باستانی افزود. همین طور
کتیبه‌هایی در کوه الوند و نیز در ارمنستان از خود به جای گذاشت.
اینجا سرزمین ایران است.
اینجا هزاران سال است که سرزمین آریاییان آزاده و نجیب است.
اینجا دیار کاوه ها ، فریدون ها ، کوروش ها ، بابک ها ، فردوسی ها و دیگر مفاخر بزرگ است.
در این سرزمین پر افتخار و بالنده زیستن بسی غرور انگیز است.
وقتی بدانی در جای جای این سرزمین با سخاوت مردان و زنان نامداری زیسته اند که
اکنون تاریخ دیگر سرزمین ها به آنها رشک می ورزد به نامدارانت ، به سرزمینت و
به خویشتنت می نازی و آن را با هیچ همسنگ نمی کنی.
از امروز بخش نامداران ایرانی در این وبلاگ شما را با ناموران بزرگ ایران آشنا می سازد.
ای ایران ای مرز پرگهر ای خاکت سرچشمه هنر
دور از تو اندیشه بدان پاینده مانی تو جاودان
ای دشمن از تو سنگ خاره ای من آهنم
جان من فدای خاک پاک میهنم
مهر تو چون شد پیشه ام دور از تو نیست اندیشه ام
در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما
پاینده باد خاک ایران ما
سنگ کوهت در و گوهر است خاک دشتت بهتر از زر است
مهرت از دل کی برون کنم برگو بی مهر تو چون کنم
تا گردش جهان و دور آسمان بپاست
نور ایزدی همیشه رهنمای ماست
مهر تو چون شد پیشه ام دور از تو نیست اندیشه ام
در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما
پاینده باد خاک ایران ما
ایران ای خرم بهشت من روشن از تو سرنوشت من
گر آتش بارد به پیکرم جز مهرت در دل نپرورم
از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم
مهر اگر برون رود تهی شود دلم
مهر تو چون شد پیشه ام دور از تو نیست اندیشه ام
در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما
پاینده باد خاک ایران ما
در سال ۱۹۶۰و در کنفرانس بین‌المللی بررسی سرودهای ملی یکی از پرتاثیر ترین
سرودهای ملی کشورها سرود ای ایران انتخاب شده است.
این تصویر اختصاصی نیست.
ایران نیز چون کشورهای با قدمت تاریخی مثل ایتالیا ، مصر ، چین ، یونان و ...
دارای یادگارهای باستانی بسیاری است که نگاهداری از آنها وظیفه مسولان کشور است.
در کشورهای مذکور این آثار دارای اهمیتی بی بدیل است و مسولان پاسداری از
آنها هم بسیار کوشا و باریک بینانه از آن حراست می کنند تا گزندی را زمانه
بر آنها وارد نسازد.
اما در ایران که بسیار بیشتر از این یادگار های فاخر وجود دارد باید هر روز شاهد
خبر ربوده شدن ، فرسوده شدن و حتی تخریب این آثار باشیم.
مگر در ایران چند پارسه ، پاسارگاد ، چغازنبیل ، سی و سه پل، نقوش رستم و رجب،
ارگ بم ، قلعه بابک ، بیستون و ... وجود دارد؟؟؟
چرا آنچه خواست عموم ایرانیان است زیر پا گذارده می شود و مسولان حفظ این
آثار تدبیری نمی اندیشند . تا کی باید نقوش سنگی باستانی در کیف فلان فرد بیگانه
از ایران بیرون رود؟ و تا کی باید آثار شورانگیز ایرانی در موزه های لندن ، پاریس
و امریکا و ... باشد؟
چرا باید در این عصر شاهد فرسایش سریع و سوال برانگیز این آثار باشیم؟
این آثار قلب یک ملت ، غرور یک ملت و پشتوانه امید یک ملت است ... فراموش نکنید.
مینویسم ،