آدینه پسین ...

هنگام آغاز سال نو:

پسین آدینه اسفند سال هشتاد و هفت:

ساعت:

۱۵:۱۳:۳۹

خجسته باد نوروز

سیزده بدر

سیزده به در سیزدهمین روز فروردین ماه و آخرین روز از جشن‌های سال نو است.

اول از عدد سیزده بگوییم که افراد کم اطلاع می گویند که چون این روز نحس...

در فرهنگ ایرانی، هیچ یک از روزهای سال «نحس» و «بدیومن» یا «شوم» شمرده نشده،

البته پس از ورود اعراب ۵ روز نحس شمرده گردید که یکی از آنها روز سیزدهم است!!!!!

روایت هست که :

«... جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه

 بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه

 این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درمی آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر

 را بیرون از خانه در کنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می کنند ...»

آیین های سیزده بدر مانند چهارشنبه سوری و نوروز، پر شمار، زیبا و دوست داشتنی است،

 بازی های گروهی، ترانه ها و رقص های دسته جمعی، گردآوری گیاهان صحرایی،

خوراک پزی های عمومی، بادبادک پرانی، سوارکاری، نمایش های شاد،

هماوردجویی جوانان، آب پاشی و آب بازی بخشی از این آیین هاست که ریشه

 در باورها و فرهنگ اساطیری دارند. از جمله شادی کردن و خندیدن به معنی

 فروریختن اندیشه های پلید و تیره، روبوسی نماد آشتی، به آب سپردن سبزه ی

سفره ی نوروزی نشانه ی هدیه دادن به ایزد آب «آناهیتا» و گره زدن علف برای

 شاهد قرار دادن مادر طبیعت در پیوند میان زن و مرد و ...

سیزده بدر امروزی نیز تنها نامی از یک جشن کهن را برخود داشته و هیچ شباهتی

 به آیین کهن و یادگار نیاکان ما ندارد. نحوه ی اجرای این جشن، مانند بسیاری از

 دیگر آیین های ایرانی، عمیقا از شیوه ی اصیل و باستانی خود دور شده است و

 به شکل فعلی آن، دارای سابقه ی تاریخی در ایران نیست.

اگر در گذشته مادران و پدران ما، سبزه های نوروزی خود را در این روز به

 صحرا می برده و برای احترام به زمین و گیاه، آن را در آغوش زمین می کاشته اند،

 امروزه ما آن را به سوی یکدیگر پرتاب می کنیم و تکه تکه اش می کنیم.

سیزده بدرِ پیشینیان ما، روزی برای ستایش تیشتر، برای طلب باران فراوان

در سال پیش رو، برای گرامیداشت و پاکیزگی طبیعت و مظاهر آن،

و زیست بوم مقدس آنان بوده است. در حالیکه امروزه روز ویرانی و تباهی طبیعت است.

کاغذ اخبار- نگاه پارسی

هفت سین

منبع کاغذ اخبار

یکی دیگر از آداب چشم نواز نوروز و سال نو در ایران، آراستن سفره هفت سین است.

سفره ای شاداب که تقریبا هفت مهمان ثابت و همیشگی دارد،

سیب ، سیر ، سرکه ، سکه ، سبزه ، سنجد ، سمنو

البته در کنار این پایه های همیشگی در کنار هفت سین ایرانی ماهی قرمز ، ساعت ، گل سنبل ،

آئینه ، کتابی آسمانی چون قرآن و یا اوستا و برخی از شاهنامه و دیوان غزلیات حافظ

 استفاده می کنند. در کنار زیبایی و طراوت سفره هفت سین ، هرکدام از هفت سین نشینان

برای خود مفهومی ویژه را به همراه دارند.

به امید آنکه سال جدید سالی نیکو باشد.

جشن نوروز

نخستین روز فروردین ماه در گاهشماری ایرانی برابر است با آغاز فصل بهار ،

 آغاز سال نو و جشن نوروز

جشن نوروز سابقه ای هزاران ساله دارد که با گذشت سال های بسیار از

نخستین نوروز همچنان ایرانیان آن را پایدار و استوار به زیبایی برپا می کنند ،

برای ایرانیان نوروز نیازی به یاد آوری ندارد، ایرانیان شیفته و دلداده نوروز هستند و

 با آن خاطرات بسیار دارند ، فرهنگ ایرانی با نوروز درآمیخته است و به گواه تاریخ

نه اعراب و نه مغولان و نه هیچ دژخیم دیگری نتوانسته نوروز را از ایرانی بگیرد.

نوروز نماد پایداری فرهنگ ایران زمین است، فرهنگی که هزاران سال است با

 وجود چشم داشت دژخیمان بی فرهنگ همچنان زنده و با طراوت است.

ایرانی به فرهنگ ایرانی زنده است، ایرانی به نوروزش زنده است…

جشنهای ایرانی برای همه ایرانیان است و

 زنده نگاه داشتن آن برای هر ایرانی به راستی وظیفه است.

منبع:کاغذ اخبار ( نگاه پارسی )

برای چهارشنبه سوری...

چهارشنبه سوری را کشتند و تمام ...

چهارشنبه پایانی سال ایرانی برابر است با جشن چهارشنبه سوری ، جشنی که با گرمای آتش پسین روزهای سال را خاطره انگیز تر می کند.

چهارشنبه سوری در این چند سال گذشته و با آمدن لوازم انفجاری و ... دیگر آن رنگ و بوی قدیم را ندارد ، پریدن از روی آتش و آجیل چهارشنبه سوری فراموش شده شب نشینیهای گرم خانوادگی جایش را داده به انفجار نارنجک دستی ...

در کنار این حوادث تبلیغات منفی رسانه های داخلی بخصوص صدا و سیما که این جشن را چهارشنبه سوزی تعبیر کرده  اوضاع را بدتر کرده است.

جای اینکه بیایند و رسوم راستین چنین شبی را به زیبایی بیان کنند با نمایش تصاویری از بیمارستانها و گریه ی بچه ها این شب را شبی سیاه و تلخ جلوه می دهند.

نمی دانیم شاید هدف چیز دیگری است! شاید عده ای فکر می کنند چهارشنبه سوری نمادی از آتش پرستی است!!! و شاید در اندیشه ای دیگر اند!

اما نه ... عزیزان چهارشنبه سوری آنچه ما امروزه می بینیم نیست.

بیاییم و جشنهای ایرانی را آنطور که سزاوار و شایسته است جشن بگیریم.